داستان یک موفقیت: شرکت کارتن بهروز

شرکت کارتن بهروز (سهامی خاص) در اوایل دهه هفتاد تاسیس شد. آنها در سال ۸۴ با تغییر مدیریت و رویکرد، پله های ترقی را به سرعت پیمودند و امروز در صنعت کارتن سازی می درخشند.

حضور کارتن بهروز در نمایشگاه بین المللی، فرصتی را فراهم کرد تا دقایقی پای صحبت های «مسعود کرامتی» رئیس موفق و جوان هیئت مدیره این مجموعه بنشینیم و درباره فعالیت های این شرکت و همچنین همکاری شان با «ترازپویش» گفت و گو کنیم.

در ابتدا پیرامون مجموعه تحت مدیریت خود توضیح بفرمایید.

کارتن بهروز درسال۱۳۷۳ تاسیس شد که تا سال ۱۳۸۴ توسط یک گروه دیگر مدیریت می شد و در سال ۱۳۸۴ مدیریت به ما تغییر یافت. از سال ۱۳۸۴ ماشین آلات به روز شد، ظرفیت اصلاح شد و بالا رفت و همه اینها تا امروز که من با شما صحبت می کنم ادامه دارد .

قبل از آن، شما در چه زمینه ای فعالیت می کردید و ایده این کار از کجا آمد؟

ما از همان ابتدا کار کارتن را انجام می دادیم. این شغل در خانواده کرامتی یک شغلی است که تقریبا نسل به نسل بوده و موروثی است، منتها در جای دیگری و کارخانه دیگری این کار انجام می شد .کارتن بهروز یک کارخانه ای بود که می توانم بگویم تقریبا ورشکست و تعطیل شده بود. این نام، نامی نیست که ما برایش انتخاب کرده باشیم، در ابتدا با همین هیبت و همین مشخصات شرکت مشغول به کار بود، منتها به دلایلی فعالیتش متوقف شده بود. ما وارد عمل شدیم و این شرکت را خریداری کردیم، سهامش را  با  همان پرسنل قبلی  بدون اینکه بخواهیم پرسنل را تغییر دهیم و با همان تجهیزات دوباره راه اندازی کردیم و به جایی رسیدیم که دیدیم آن امکانات دیگر جوابگو نیست و سپس شروع به تجهیز امکانات کردیم.

اکنون چه تعداد نیرو دارید؟

۸۸ نفر به صورت مستقیم در تولید ما دخالت دارند و بیش از ۲۵۰ نفربه صورت غیرمستقیم مشغول به کارهستند و در کل یک اشتغال ۴۰۰ نفره را ایجاد کردیم.

 

قطعا در این سال ها تنگناها و موانعی پیش روی تان قرار داشته است؛ به چه صورت از آن موانع عبور کردید؟

موانعی که درراه تولید است مشخص است، خیلی چیزها مشترک است بین صنعت ما و بقیه صنعت ها، ولی اگر بخواهم اختصاصی صحبت کنم که چه چیزی برای ما  فقط بوده و شاید برای دیگران نبوده، می توانم به عدم حمایت دولت از بخش بسته بندی در ایران اشاره کنم، به خصوص اگر آن بخش خصوصی باشد،که صد البته خصوصی بودن یک مزیت نیست در این کشور و یک ضرر است، چون شما وقتی یک بنگاه خصوصی هستین بنگاههای دولتی به جنگ شما می آیند تا درآمدتان را سهم خودشان کنند.

آن موانع چه بوده است؟

موانعی که بخواهم من اختصاصی بگویم، متاسفانه در ایران  شغلمان و کارمان یک کار آکادمیک نبوده و ما مجبور بودیم خیلی از ضعف هارا خودمان بیابیم وبه صورت اختصاصی مطالعه کنیم، بگردیم وبچرخیم و … نه کتابی بوده برای مطالعه کردن و نه استادی بوده برای مراجعه کردن. من خودم آمدم اینها را تئوریک کردم.  یکی از کارهای مهمی که انجام دادم این بود.

این فعالیت به طور دقیق چگونه انجام شد؟

ما شرکت های خارجی را مبنا قراردادیم و شروع کردیم از آنها سوال پرسیدن وکسب اطلاعات کردن و دانش کار را بیرون کشیدن و سپس آمدیم در مجموعه خودمان ذره ذره پیاده کردیم.

تا چه اندازه به ایده ال خود نزدیک شده اید؟

ایده ال چیزی است که شما به آن نرسید ، من همیشه  فکر می کنم باید پیش بروم، اگر فکر کنم رسیده ام یعنی آن روز دارم خودم را راضی می کنم که خوب کار کردم .من ازخودم و سازمان همیشه متوقع هستم که باید از آنی  که هست بهتر باشد. به همین دلیل هیچ وقت از خودم و مجموعه راضی نیستم ، چون می گویم از این بهتر هم می تواند باشد.

تولیدات شما درحال حاضر چیست؟

تولیدات ما شامل ورق کروگیت و کارتن بسته بندی می شود.

از نظرخودتان وجه تمایز شما با رقبا در چیست؟

همین که ما رفتیم به سمت اینکه تئوریک و علمی کارکنیم ،شاید در شرکت های کمتری  این اتفاق افتاده باشد،   البته نه اینکه نباشد، هستند شرکت هایی که دارند این کار را انجام می دهند، منتهی آنها فرقشان این است که یک گروه خارجی آمده داخل ایران و مدتی در آنجا مستقر شده و نیروهایشان را آموزش داده و رفته، ولی خب ما این امکانات را نداشتیم و خودمان اکتساب کردیم.

مهندس کرامتی، ازاین روند و پیشرفت راضی هستید؟

راستش را بخواهید هنوز من راضی نیستم. قطعا ناموفق هم نبوده ایم و همین که الان هنوز درحال کار هستیم نشان دهنده این است که موفق هستیم. چون اگرقرار بود ناموفق باشم کارخانه تعطیل شده بود. اما من دلم میخواهد همچنان رو به جلو پیشرفت داشته باشیم و اهداف بزرگی در سر دارم.

رازموفقیت تان را در چه می بینید و در مواجهه با مشتری و نیروهای خود چه نوع مدیریتی اعمال کرده اید؟

من یک نکته کلیدی را اگر بخواهم بگویم، سرفصل  همه اینها این است؛ ما مدیرانی بودیم که خودمان در کار بودیم و در لایه های مختلف، شرکت داشتیم وکار می کردیم. هم بین کارگرها بودیم و هم در مدیران میانی بودیم وهم در مدیران کلان. با مدیران بزرگتر از خودمان نشست و برخاست داشتیم، این باعث شده ما الان به اینجا برسیم . منابع خیلی سنگینی نداشتیم که بخواهیم از آن استفاده کنیم،تنها  منبعی که می توانستیم از آن استفاده کنیم، تسهیلات بانکی بوده که آن هم با نرخ سود خیلی بالا باید پس می دادیم. شرکتی که به اینجا رساندیم از داخل خودش منابعش را تامین کردیم.

درباره نحوه برخورد با مشتری هم که شما گفتید،  ما همیشه خوش حساب بودیم و اعتبارمان را از خوش حساب بودنمان کسب کردیم، اگرکه قرار بوده پرداختی انجام دهیم سر وقت انجام دادیم و به موقع انجام دادیم و تعهدمان را صد درصد انجام دادیم . در کل ادوار شرکت کارتن بهروز بعد ازسال ۸۴ که مدیریت با ما بوده، شما یک فقره چک برگشتی و یک فقره خلف وعده در  پرداخت ها نمی بینید.این یکی از بزرگترین رازهای موفقیت ما است.از قدیم هم گفته اند که آدم خوش حساب شریک مال مردم است.این اعتبار از اینجا می آید ، حالا  اعتبار های دیگری است که ما باید به مشتری های خود بدهیم. ما از سرمایه خود برای حل مشکل مشتری استفاده کردیم و اندیشیدیم که مشتری یک مشکل دارد و آن هم اسمش بسته بندی است، ما اگر بتوانیم کاری کنیم که این مشکلش شود، آن زمان پیش مشتری خود اعتبار پیدا می کنیم.

 

لطفا به پدر بزرگوارتان هم اشاره کنید و بفرمایید چقدر آن تجربه پدر و تلفیقش با جوانی شما، کار را به سمت جلو هدایت کرده؟

پشتوانه اصلی این شرکت مدیرعاملش آقای احمد کرامتی بوده که پدر بنده هستند. ایشان سابقه طولانی در این زمینه دارند، همانطور که گفتم این شغل به صورت موروثی در خانواده ما بوده ،ایشان تجربه دارند و قبل از انقلاب دراین صنعت بودند ودر تمامی سال ها به این کار مشغول بودند و تجارت خود را گسترش دادند. علاوه بر اینکه مدیر بودند ، آدمی فنی نیز بودند و این دید فنی به ما بسیار کمک کرده است. بعد از ورود من، از آنجایی که دیدگاهم آکادمیک بوده ، یک دید مدیریت به روز و علمی را تزریق کردم و این دو با هم تلفیق شده است،گاهی یک کفه ترازو سنگینی میکرد، گاهی مدیریت صنعتی و گاهی مدیریت سنتی، دائم در حال بالانس شدن بوده ایم  و هیچ وقت نبوده که بگوییم صرفا این بوده یا صرفا آن بوده .

می رسیم به همکاری با ترازپویش؛ بفرمائید چگونه شکل گرفت؟

من ترازپویش را نمی شناختم و در سال ۱۳۹۴ که با یکی ازهمکارانم درحال صحبت بودم با آنها آشنا شدم.قبل از اینکه من با شرکت تراز پویش آشنا شوم، شرکت نیازمند نرم افزاری بود که کارهای روتین را انجام دهد.  من این نیاز را حس کرده بودم وبرای خود نرم افزاری را نوشته بودم، ما یک تیمی بودیم که خودمان این نرم افزاررا نوشتیم .این نرم افزار برای آن سال ۸۹ و ۹۰ که نوشته شد پاسخگوی کار ما بود. بعدها ما توسعه پیدا کردیم، کار و امکاناتمان زیاد شد و گردش کارمان نیز بالا رفت و نیاز  پیدا کردیم به یک نرم افزاری که حالت ای آرپی  داشته باشد و قسمت های مختلف با همدیگردر ارتباط باشند. مالی، فروش، انبار، برنامه ریزی و … اینها همه بیایند تحت یک نرم افزار فعالیتشان را انجام دهند وارتباطاتشان برقرار باشد. بنده تحقیق می کردم که یکی از همکاران به من گفت که نرم افزار تراز پویش نرم افزاری است، جدیدتر با بیس همان نرم افزاری که ما داریم استفاده می کنیم . گفت آنها آپدیت شده هستند و گروهشان تازه فعالیتشان را شروع کرده و خیلی هم دنبال این هستند که  نرم افزاررا ارتقاع دهند . این سنگ بنای ارتباط ما با شرکت تراز پویش بود. ما تصمیم گرفتیم ، جلسه گذاشتیم  و با هم ملاقات کردیم و کارازآنجا استارت خورد.

ترازپویش در ابتدا و درحال حاضر چه خدماتی به شما ارائه داده است؟

ما با ترازپویش سه بار قرارداد نوشتیم و درهرمرحله سه قسمت کار را توسعه دادیم. در مرحله اول، قسمت فروش برنامه ریزی و انبار بود. نرم افزار را برای اینکه نصب کنند نیاز به زیر ساخت داشت، در زیر ساخت ما که باید یک شبکه ای بین دفتر مرکزی وکارخانه به وجود می آمد کمک کردند، زیر ساخت را به وجود آوردیم تا بتوانیم این نرم افزار را راه بیاندازیم و شروع کنیم از آن استفاده کردن و بعد از آن، در زمینه آموزش، نصب کردن، راه اندازی و … بالاخره کارهایی که نیاز است یک نرم افزار شروع به کار کند، کمک مان کردند.

به طور کلی این همکاری راضی هستید؟

بله، من صد در صد از تراز پویش راضی هستم. ما با تراز پویش بیشتر رفتیم به سمت نظم دادن و تنظیم کردن و این خیلی مهم است. ضمناً بر خلاف تصور، این همکاری از نیروهای انسانی ما کم نکرده و خوشبختانه در بحث بکار گیری نیروهای انسانی افزایش هم داشته ایم.

من بعد از اینکه این نرم افزار را پیاده کردم، نیروهایی را استخدام کردم که صرفا با این نرم افزارکار کنند، البته این را نمی شود ایراد نرم افزار دانست، این ذات خود کار ERP است. مثلا قبلا یک فروشنده می توانست کارهایش را خودش انجام دهد، امروز سه فروشنده باید باشد، برای اینکه فقط یک نفر باید اطلاعات را ثبت کند، دیگری فقط برای مشتری فاکتور بزند. این ها قبلا نبود و الان هست، چون نیاز بوده که نظم بالا رود، پس نرم افزار این را برای من بوجود آورده وکار نیروی انسانی را به سمت خود کشانده. در شرکت ما، نظم حاصل از این همکاری با ترازپویش، کلا جلوی بریز و بپاش را گرفته است. هر شرکتی جلوی بریز و بپاش را بگیرد هزینه  پایین می آید. زمانی که هزینه ها پایین بیاید، سودتان بالا میرود . به صورت کلی تراز پویش به این صورت به ما کمک می کند.

چه شاخصه هایی بوده که شما را ترغیب کرده این همکاری را ادامه دهید؟

اول دوستی خود من با آقای احمدی یکی از علت های اصلی بوده که من این نرم افزار را توسعه دهم. آقای احمدی سعی کرده فراتر از یک فروشنده نرم افزار، به شرکت ماکمک کند. یک نکته مهم برایتان بازگو کنم:

اگر قرار بود خیلی شرکتی و خیلی رسمی صحبت کنیم مدیران شرکت ترازپویش باید به ما می‌گفتند که؛ زیر ساخت به عهده خودتان است و باید زیر ساخت را ایجاد کنید، هرزمان زیر ساخت ایجاد کردید، اطلاع دهید که ما نرم افزار را راه اندازی کنیم ولی آقای احمدی و همکاران شان با اینکه بابت این، هزینه ای از ما نگرفته بودند و تعهدی نداشتند، در تامین زیر ساخت کمک کردند.

در بحث پشتیبانی رضایت کامل حاصل شده است؟

بله، پشتیبانی، فکری پشتش بود. حتی گاهی نیروهای خارج از حوزه خودشان را برای ما در نظر می گرفتند و یاری مان می کردند.

ضمنا ایده هایی از ترازپویش بود که کمک کرده، همچنین ما ایده دادیم و از ایده های ما را استفاده کردند. این همکاری دو طرفه بوده و کاملا راضی بوده ایم.

ممنون از وقتی که به ما دادید؛ صحبت پایانی‌تان را می شنویم.

از آقای احمدی و از تیمشان تشکر می کنم که کمک حال بزرگی بودند. من وجه تمایز این شرکت با شرکت های دیگر را در این می بینم که شرکت های نرم افزاری که هم سابقه بیشتری دارند و هم صاحب سبک هستند، درصنعت ما به دردمان نخورده اند، ولی آقای احمدی توانست با مجموعه ای که ایجاد کرد به شرکت ما کمک کند. ازایشان تشکر می کنم و من هم هرکمکی از دستم بر بیاید و برای مجموعه ایشان بتوانم انجام دهم دریغ نمی کنم.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا می خواهید به بحث بپیوندید؟
در صورت تمایل از راهنمایی رایگان ما استفاده کنید!!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *